DÜNYADAYKEN BİTİRİLECEK İŞLER : )
23 Haziran gökyüzü gerginliğe devam ediyor. Merkür Satürn ve Ay’ın kuzey ucu tarafından kuşatılmış durumda. Genel olarak kafalar karışık olabilir, kararsız kaldığınız, bir türlü sonuca ulaşamadığınız durumlar olabilir ve tabii Merkür haritanızda neyi temsil ediyorsa o konuda sıkışmalar, zorluklar engeller, içinden çıkamamalar yaşıyor olabilirsiniz.
Gökyüzünün
bu sıkışıklıkları sembolize eden, haber veren durumunda, onun altında yaşayan bizler
bu sıkışıklığın ve onun yaşamlarımızda vücut bulan hallerinin aslında
tekâmülümüz için ne kadar yararlı olduğunu bir kez daha hatırlayalım.
Sizlere
bugün Ruth Montgomerey’in ‘The World Before” adlı kitabında yer alan ünlü
medyum Arthur Ford’un psişik bildirilerinde yer alan bir bölümden söz etmek
istiyorum. Arthur Ford’da tıpkı Edgar Cayce gibi ruhun dünyadaki ömürleri
arasında (bir ölümle yeni doğum arasındaki süreçte), kendi bulunduğu tekâmül
düzeyine uygun olan diğer gezegenleri ziyaret ettiğini açıklamakta.
Bu
açıklamalarda ruhsal olarak gelişmek için en iyi yerin dünya olduğu ancak onun
etrafındaki bütün kozmik çevrenin de ruhsal gelişime hizmet ettiği
belirtilmekte. Şöyle söylemekte “Eğer kişi fiziksel hayatında (dünya yaşamında)
mükemmele yaklaşabilirse, bu gezegensel ziyaretler ıstırapsız geçer. Bu
ziyaretler benlikle yüzleşmek için gereklidir. Başkalarına verilen zararların
bedelini ödemek ve benlikteki egoist tavırları ve üstünlük komplekslerini
gidermek içindir. Bunlar bir seviyelendirme işlemidir. Size tekrar söylüyoruz:
Kendinizle fiziksel yaşamınız sırasında yüzleşin. Sermayenizi stoklayın.
Gelişin. Başkalarına karşı düşünce ve eylemlerinizdeki hatalarınızı
(haksızlıklarınızı) düzeltmeye çalışın, çünkü bunları burada yapmak, gezegensel
ziyaretlerdeki ruhsal azapları çekmekten daha kolaydır. (Aslında bütün bilgilerin aynılığı esası burada da geçerli. Dinlerde
bahsedilen ölümden sonraki sorgu-sual faslı da tam bu değil mi?) Bu arınma
işlemini burada başlatmaya zaman ayırmak daha iyi olmaz mı? Başkalarına
(İnsanların yanı sıra tüm varoluşa, dünyaya, doğaya, yeşile, hayvanlara) –bilerek ya da bilmeyerek- verdiğiniz
zararları belirleyin ve sizden çekinenlere yardım veya telafi etmeye hemen
başlayın. Size zarar vermiş olanlar ise, kendi karmaları gereği onlar da kendi
benlikleriyle yüzleştikleri zaman bunun bedelini ödemek durumunda olacaklardır.
Bu nedenle onları kendi hallerine bırakın ama bağışlamakla ve unutmakla onlara
yardımcı olun. Bunu fiziksel yaşamda yapmak kolaydır. Ama ruha geçtikten sonra
çok zordur. Hala vakit varken hatalarınızı düzeltmeye çalışın ve fiziksel
bedende olmanın fırsatını değerlendirmeye bakın”.
(Kaynak:
Astrology, Karma & Transformation, The Inner Dimensions of the Birth Chart.
Stephen ARROYO )
Ben de
bunlara şunu eklemek istiyorum: doğarken yaptığınız ruhsal gelişim planını
uygulayın. Tekâmül etmeyi planlar ya her ruh, oradan gidin. Size bir tiyo,
bunun için, yukarda da anıldığı gibi. Af dileyin, telafi edin. Affedin. Başka
bir çözüm yoktur tekâmül için. Bakın inanç sistemlerinde affetmenin önemi nasıl
anlatılmış:
İsa, eğer
Yaratan tarafından bağışlanmak istiyorsak öncelikle kendi bağışlamadığımız
kişileri bağışlamamızı söyler. Derki, "Eğer Tanrıdan dua yoluyla bir şey
isteyecekseniz, önce birine karşı affetmediğiniz bir durum varsa onu affedin
ki, Tanrı da sizi affetsin. (Sen başkalarını affetmemişken Tanrının seni
affetmesini nasıl beklersin?) Başkalarını yargılamayın ki, Tanrı da sizi
yargılamasın, çünkü hangi yargıyla yargılarsanız onunla yargılanacaksınız. Hangi
ölçüyle ölçerseniz aynı ölçüyle ölçüleceksiniz". "Kimin günahlarını
bağışlarsanız bağışlanacaktır. Kiminkini bağışlamazsanız
bağışlanmayacaktır". İsa'nın verdiği bu Evren bilgisi burada adını
koymadan tam olarak Karmanın kendisidir.
Kur'an'da
da affetmenin gerekliliği yine şu şekilde yer almıştır: "Ama [unutma ki,]
kötülüğü cezalandırma [teşebbüsü] de, bizatihi bir kötülük olabilir; o halde,
kim [düşmanını] affeder ve barış yaparsa mükâfatı Allah katındadır, çünkü O,
zalimleri sevmez."
Dalai
Lama'ya göre de affetmek iki seviyelidir. Birincisi karşılık vermekten ve
intikam duygularından sıyrılmaktır, çünkü intikam diğer kişiye acı verecektir,
affetmenin diğer seviyesi ise düşmanlarınıza karşı artık kızgınlık duygusu bile
geliştirmemektir. Kızgınlık, öfke problemi çözmez, sadece kendinizde
rahatsızlık duygusu oluşturur. Kendi zihinsel huzurunuzu yok eder. Oysa
sağlıklı bir bedene ancak sağlıklı bir zihin neden olabilir.
Öyleyse,
hazır hâlâ bu boyutta, bu fiziksel dünyada, bu bedende iken, affedelim, af dileyelim,
hatalarımızı, varoluşa vermiş olduğumuz zararlarımızı telafi edelim.
Comments
Post a Comment